آثار شکسپیر بدون نمایش موفق نمی شوند



محمد اسماعیل بیگی مجموعه هنری را ارائه کرد.

آثار شکسپیر بدون نمایش موفق نمی شوند
به گزارش کیت هنری، محمد اسماعیل بیگی کارگردان نمایش هرگز به هملت نگو تنها در سه روز به تشریح ویژگی های این نمایش پرداخت و خاطرنشان کرد: در دنیای امروز آثار شکسپیر بدون درام مورد استقبال مخاطبان قرار نمی گیرد.





محمداسماعیل بیگی کارگردان نمایش «هیچ نگو هملت، فقط سه روز» که این روزها در پردیس تئاتر سپند روی صحنه است در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: سال هاست که دنبال نمایش هملت بودم. البته هر کارگردانی می‌تواند چنین آرزویی در سر داشته باشد، اما من نخواستم «هملت» شکسپیر را روی صحنه ببرم، زیرا از طرفی معتقدم آثار شکسپیر با تمام ظرافت‌های اجرایی‌اش به مذاق ما خوش نمی‌آید. جامعه امروز، و اگر کلاسیک و غایب باشند. اگر مفهوم عمیق درام روی صحنه بیاید، موفقیت چندانی نخواهند داشت و از طرفی شکسپیر کار من نیست و چه بسا بزرگان من در ایران اثری در خور نام را روی صحنه نبرده باشند. شکسپیر و شاهکارهایش وقتی به متن “هیچ نگو، هملت، اما سه روز” رسیدم، احساس کردم این متنی است که سال ها دنبالش بودم. همان متنی که «هملت» بود و نبود. این چیزی بود که دقیقا من می خواستم.
وی درباره دلایل بازنویسی متن با توجه به اینکه بازی رضا گستاساب را دوست دارد، گفت: بازنویسی متن داستان دیگری دارد. اصولاً در تمام سال هایی که کارگردانی می کنم، هیچ وقت فیلمنامه ای را دقیقاً آنطور که روی کاغذ نوشته شده، انجام نداده ام، با وجود اینکه نویسنده کارهای خودم هستم. مقوله اجرا سوال دیگری است که به عناصر زیادی بستگی دارد. من فرض می کنم که حتی با تغییرات کوچک پیاده سازی، متن تغییر خواهد کرد. منظور از کارگردانی همین است. اگر قرار است آنچه در متن است روی صحنه بیاید، مخاطب همان متن را بخواند که بهتر است. خود مخاطب این را نمی خواهد، حتی در صحبت هایمان می گوییم مثلاً «هملت» دکتر رفیعی یا «شاه لیر» فلان دکتر یا «مکبث» فلان و فلان را ببینیم و نمی خواهیم. برای دیدن «هملت»، «شاه لیر» و «ما مکبث شکسپیر نیستیم».
اسماعیل بیگی افزود: علاوه بر این، متن های رضا گستاساب یک ویژگی خاص دارند و آن این است که می توانند به شیوه های مختلف توسط کارگردان های مختلف دنیا اجرا شوند. من قبلاً 2 متن دیگر از او را انجام داده ام و در هر سه پروژه هرگز محدودیت های طراحی مرا آزار نداده است، اما هر سه بار سعی کردم تمام متن را به چیزی که بیشتر می خواهم هدایت کنم و در واقع متن مال من بود البته این نقض حقوق مادی و معنوی نویسنده نیست، زیرا من همیشه از ایشان اجازه گرفتم و ایشان با کمال تواضع تشکر کردند و حتی در این مورد آخر با کمال تواضع اعلام کردند که این متن اکنون متعلق به شماست. و این گروه شماست و می توانید هر کاری که بخواهید انجام دهید. یعنی نویسنده درک بالایی از مقوله اجرا دارد و ظاهر تئاتری کاملا حرفه ای دارد. چون من به عنوان کارگردان تفکر و نگاهم را دنبال می کنم و آن را روی صحنه می برم، فکری که در متن نویسنده پیدا کردم و حالا این دو نگاه را با هم ترکیب کرده و به صحنه آورده ام.
این کارگردان تئاتر خاطرنشان کرد: در حوزه اجرا هم چنین تفکری وجود دارد، زیرا کارهایی که روی صحنه می رود همه در هم تنیده و در قالبی هنری ارائه می شود و تفکیک این جزئیات سخت و گاهی اشتباه است. اگر اجرا را به صورت درخت تصور کنید، متن ریشه درخت، جهت تنه درخت و ایده ها و بازی ها برگ ها هستند. ما می گوییم چه میوه خوشمزه ای است و هیچ کس را نمی بینیم. که مثلاً می گوید این سیب به خاطر ریشه قوی اش خوشمزه است یا به دلیل تنه قوی درخت. البته برعکس است و وقتی درختی میوه نمی دهد همه سعی می کنند دلیلی بیابند.
وی در خصوص شیوه اجرای نمایش گفت: هرگز سبک، سبک و مکتبی را به طور کامل دنبال نکرده ام و معمولاً به خصوص در این کار از روش التقاطی یا ترکیبی پیروی می کنم. در این اثر رگه هایی از آموزه های بسیاری از بزرگان به ویژه تادئوس کانتور و آنتونین آرتو دیده می شود، اما این بدان معنا نیست که من عمداً می خواستم از این آموزه ها استفاده کنم. حقیقت این است که من یاد گرفته ام که بر قلبم مسلط باشم و اسیر واژه ها و اصطلاحات و تعابیر نشوم، اگرچه معتقدم یادگیری آنها برای خودم و دیگران لازم است، اما معتقدم این یادگیری باید در هنرمند نهادینه شود. به همان روشی که در زمان خلقت وجود دارد. اثر به صورت ناخودآگاه استفاده می شود.
اسماعیل بایگی در پایان اجرای خود خاطرنشان کرد: میزانسن این نمایش را سه بار ساختم و هر بار همان طور که گفتم، متن را بازنویسی کردم. این نمایش در ابتدا 14 شخصیت داشت اما در نهایت با 8 شخصیت به صحنه رفت که 2 شخصیت در متن اصلی وجود نداشت. این تنها یک نمونه از تغییراتی بود که طراحی و جهت کار را به متن آورد. در واقع این تنها روش من و مسلماً روش همیشگی من در کارگردانی است: اجازه نمی دهم هیچ عنصر دراماتیک یا غیردراماتیک در کار مانع رسیدن من به خواسته ام شود.
نمایش “هیچ نگو هملت فقط سه روز” به کارگردانی محمد اسماعیل بیگی و تهیه کنندگی سامان خلیلیان از 16 شهریور در سالن شماره 2 پردیس تئاتر سپند آغاز شده و تا اول هر شب ساعت 19 روی صحنه می رود. مهر.
بازیگران این نمایش حسام صلاحی نژاد، یاسمن عیسی زاده، صادق چناری، فاطمه محمدیان، سامان شکیبا، شیرین رضایی، رضا سلیمی و دانیال عزیزی هستند.
در خلاصه داستان این نمایش آمده است: تفسیری مدرن از دنیای هملت که در آن همه چیز در سر هملت اتفاق می افتد. هملت که خودش در خواب می خوابد و خواب می بیند. به نظر می رسد دنیای کابوس وار هملت گاهی در گور است، گاهی در گور. شخصیت های نمایشنامه شکسپیر نام های آشنا هستند، اما این بار هملت آنها را می بیند و درباره آنها صحبت می کند.










حتما بخوانید:
آیا فیس بوک یک انحصارگر است؟ | اقتصاد دان

آیا شما این مقاله را دوست دارید؟


(1)


(0)


مطالب مرتبط اخیر



نظرات بینندگان در مورد این مقاله


نظر شما در مورد این مقاله





دیدگاهتان را بنویسید

hacklink al hd film izle php shell indir siber güvenlik türkçe anime izle Fethiye Escort android rat duşakabin fiyatları fud crypter hack forum instagram beğeni bayan escort - vip elit escort html nullednulled themesMobil Ödeme BozdurmaMobil Ödeme BozdurmaLevitraGeciktiriciMobil Ödeme BozdurmaMobil Ödeme BozdurmaVodafone Mobil Ödeme Bozdurma doğal taş kolye